Gogol.

"Petersburg Tale" - ang pangkalahatang pangalan ng koleksyon ng abs n.v. Gogol nakasulat sa 1830-40.

A. I. Ivanov. Portrait of Nikolai Gogol, 1841 Russian Museum, St. Petersburg

Nilalaman Collection "Petersburg Tale"

Kasama sa koleksyon ang mga sumusunod na kuwento: "Nevsky Prospect", "portrait", "ilong", "shinel" at "mga tala ng mabaliw".

Kasaysayan ng Paglikha Collection "Petersburg Tale"

N.v. mismo Si Gogol ay hindi nagkakaisa sa kanyang mga gawa sa naturang koleksyon, ang pangalan ng pag-ikot ay lumitaw sa ibang pagkakataon, pagkatapos ng kamatayan ng may-akda. Ang mga kuwento ay isinulat sa iba't ibang oras at nai-publish nang hiwalay. Kaya "Nevsky Prospect" at "Portrait" N. Gogol Nilikha noong 1833-1834. Ang may-akda mismo ay naglagay ng parehong mga gawa sa koleksyon na "Arabesque", na na-publish noong 1835. Mayroon ding "mga tala ng mabaliw", na sa oras na iyon ay na-publish sa pamamagitan ng pangalan "mga bloke mula sa mga tala ng mabaliw."

Mula sa isang malalim na disenteng tao, si Akaki AkakiVich ay nagiging isang potensyal na ghost. Ang kanyang posthumous shadow sa Kalinkina Bridge ay hihinto ang mga passersby, at sa halip na ang kanyang marumi na overcoat, ito ay tumatagal ng lahat ng bagay, sheels at fur coats.

Ang kuwento na "ilong" ay nilikha noong 1832-33, ngunit ang unang publikasyon ay naganap lamang noong 1836 sa "kontemporaryong" ni Alexander Pushkin. Kapansin-pansin, ang "Moscow Observer" ng magazine, kung saan unang dumating si Nikolai Vasilyevich, ay tumangging i-print ang kuwento, tinawag siyang "masama, bulgar at walang halaga."

Ang paglikha ng "Sineli" N. Gogol ay nakatuon ng ilang taon, mula 1836 hanggang 1842. Sa una, tinawag ng may-akda ang kanyang "kuwento ng isang opisyal, si Sanguilding overcoat."

Noong 1842, sineseryoso ni Nikolai Gogol ang lahat ng nabanggit sa itaas, binago ng ilan ang mga headline at naka-on ang mga ito sa ikatlong dami ng kanilang unang assembly sa sanaysay. Idinagdag niya ang kuwento ng "stroller" at "Rome" at tinawag ang buong lakas ng tunog simple at concisely "tale."

Mula sa isang malalim na disenteng tao, si Akaki AkakiVich ay nagiging isang potensyal na ghost. Ang kanyang posthumous shadow sa Kalinkina Bridge ay hihinto ang mga passersby, at sa halip na ang kanyang marumi na overcoat, ito ay tumatagal ng lahat ng bagay, sheels at fur coats.

Sa unang pagkakataon, lumitaw ang pangalan na "Petersburg Tale" sa sikat na biograph ng N.V. Gogol Vladimir Ivanovich Schennair. Sa pagtatapos ng XIX century, ibinigay ni Vladimir Ivanovich ang "mga materyales para sa talambuhay ni Gogol" at isa sa mga bahagi ng gawaing ito ay pinamagatang "Petersburg Store Gogol". Ang pariralang ito na oras na lumipas at nagsimulang aktibong ginagamit sa pampanitikang kapaligiran. At noong 1924, sa unang pagkakataon, lima sa mga gawa ng mahusay na mga classics sa unang pagkakataon para sa ating lahat ay inisyu ng isang hiwalay na koleksyon sa ilalim ng dati sa atin ang pangalan na "Petersburg Tale".

pangunahing tauhan

Petersburg.

Kaya, v.i. Ibinigay ni Shenroka ang isang pangalan sa koleksyon ng mga di-kapritso para sa kapakanan, ngunit dahil sa ang katunayan na ang pagkilos ng lahat ng nabanggit na mga lider ng Hikolai Vasilyevich ay nangyayari sa St. Petersburg. Bukod dito, ang lungsod ay hindi lamang isang background para sa mga kaganapan na inilarawan - tila ito ay isa sa mga pangunahing character. At ito ay hindi sa pamamagitan ng pagkakataon.

Bell Tower ng Vladimir Cathedral.

Ang pagkabata at kabataan Nicholas Gogol ay dumaan sa Malorusia, at ang kabisera ng Russian Empire - Petersburg - tulad ng isang malayong at naka-mount, palaging nakikita siya maganda, napakatalino, eleganteng. Gayunpaman, nang dumating si Gogol sa St. Petersburg noong 1828, binuksan siya ng lungsod hindi lamang ang kanyang maligaya na bahagi, kundi isang linggo, hindi tulad ng isang kaakit-akit na mukha. Kasama ang Roschen Nevsky Prospect, mayroon ding maliliit na kalye, at marumi na patay na dulo, at madilim na hiwa ng yarda. At susunod na pinto sa mga mayamang mamamayan, ang mga mahihirap ay nahulog. Bukod dito, hindi lamang tapat na mga pulubi at mga pulubi, kundi pati na rin ang mga maliliit na opisyal, empleyado, manggagawa, master - lahat sila ay nanirahan sa marami, maraming beses ang pinakamahihirap sa mga mahal na tao, mga may-ari ng lupa at mga pangunahing negosyante at binubuo ang karamihan ng populasyon ng lungsod.

Maliit na tao

At ito ay tulad ng "maliit na tao" at naging pangunahing mga character ng "Petersburg lider". Alam ni Gogol ang mga isinulat. Sa ilang mga lawak, siya rin ay nakuha ang kanyang sarili sa kategoryang ito, pati na rin ang labis, nakita niya ang mga character sa isang oras kapag siya ay nagsilbi bilang isang opisyal sa pampublikong serbisyo. Sino ang "maliit na tao"? Siya ay isang mahiyain, walang katiyakan sa kanyang sarili, hindi maaaring masira ang isang serye ng mga problema, kahirapan, pagkabigo. Siya ay patuloy na naghihirap sa kahihiyan mula sa mga awtoridad, mas matagumpay na mga kasamahan at sa pangkalahatan, ang lahat na nasa itaas nito sa social staircase. Ang kanilang mga subds, pang-aapi, kapabayaan ay masakit ang mga bayani, na nagiging sanhi ng higit pa upang masara sa kanilang sarili, upang mawalan ng pag-asa, upang magaan sa kanilang sarili, sa katarungan at sa pangkalahatan sa buhay.

Bilang resulta, ang mga bayani ni Gogol ay alinman sa mabaliw, o tapusin ang buhay ng pagpapakamatay, o mamatay - tahimik at hindi napapansin, pati na rin ang nabuhay. Walang kahit na napansin na wala na. At ang eleganteng at makikinang na petersburg ay patuloy na namumuhay sa kanyang buhay ...

Walang alinlangan na ang buong cycle ay isang protesta ng Gogol laban sa trahedya pagkasumpungin ng buhay at mga taong ginawa ito tulad: malupit, hindi patas, hindi makatao.

Buod

"Nevsky Prospect"

Ang kuwento ng mahihirap na artist na si Piscav. Minsan, ang artist, kasama ang isang kaibigan, lumakad sa paligid ni Nevsky at nakita ang isang kaakit-akit na may buhok na kulay-kape. Sinundan niya ang babae, na gustong makilala siya, ngunit sa lalong madaling panahon ay natanto na nakuha niya ang isang pampublikong bahay, at nagustuhan siya ng batang babae - isang priestess of love, bagaman siya ay 17 taong gulang lamang. Napagtanto ko ito, mabilis na na-retreated ang artist. Nabigo siya bumalik sa bahay at nakita ang kanyang minamahal sa isang panaginip sa parehong gabi. Doon siya ay naiiba: sila ay magkasama sa bola, kung saan ipinaliwanag ng babae na ang lahat ng nakita niya ay hindi totoo at dapat niyang buksan ang Piskarev sa lihim ...

Ang pangwakas na mga gawa ay ang pagpapatupad ng utopian ng ideya ng katarungan. Ngayon sa halip na ang submissive Bashmachkina ay lilitaw na mabigat tagapaghiganti. At ang naturang katapusan ay hindi nasisiyahan. Ang walang kamatayan kaluluwa, sapilitang sa paghihiganti, mismo ay lumilikha ng hukuman.
"Nevsky Prospect". Ilustrasyon ni Dmitry Kardovsky (1904)

Sa umaga, natanto ng isang lalaki na ito ay isang panaginip lamang, ngunit bago ang kahanga-hanga na nagsimula siyang kumuha ng opyo upang ibalik ang pangitain na ito nang madalas hangga't maaari. Sa wakas, ang naubos na artist ay nagpasya na ipakita ang kanyang kamay at puso sa batang babae, kumbinsihin siya upang magtapon ng isang kahiya-hiyang propesyon, lumabas para sa kanya at matapat na mabuhay ang buhay sa paggawa at pagmamahal. Gayunpaman, ang kaakit-akit na may buhok na kulay-kape ay hindi nakikinig sa kanya, na nagpapaliwanag na hindi niya nais na maging hindi isang damit, ni ang mga seam o lingkod. Sa desperasyon, si Piskarev ay nagpakamatay.

Ang kanyang kasamahan ng mga pie, na sa parehong araw ay nagpasya na kumuha ng mga ad para sa blonde, natanggap tumakov mula sa kanyang asawa ng napaka blonde, ngunit nagpasya na hindi mapataob tungkol dito at sa parehong gabi nagkaroon ng isang mahusay na oras para sa sayawan.

"Portrait"

Ang isang hindi pangkaraniwang larawan ng lalaki ay mahuhulog sa kabataan at mahihirap na artist na chartkov. Ang larawan ay nakuha sa kanya sa katotohanan na ang mga mata ng isang tao ay parang buhay. Sa lalong madaling panahon kakaiba mga bagay magsimula: chartes nakikita ng isang panaginip, kung saan ang lumang tao na may isang portrait shakes sa harap ng kanya at ang artist cuts isang bundle, at sa umaga natutuklasan niya ang parehong bundle sa frame frame at sa tulong ng pera na ito binabayaran ang mga utang para sa apartment.

Ang kababalaghan ng lumang tao Chartkov sa ilustrasyon ng Alexei Kravchenko

Simula noon, ang isang ganap na naiibang buhay ay nagsisimula: Ang Chartkova ay walang problema sa pera, ngunit ang mga kuwadro na gawa nito ay naging tapat na masama, mekanikal, mababaw. Ako ay inggit ang mga "tunay na artist" na mga tsart sa lalong madaling panahon napupunta mabaliw at namatay. Gayunpaman, ang kuwento ay hindi nagtatapos. Ang mambabasa ay nagpapakita ng kuwento ng hitsura ng pinaka portrait, na spoiled ang buhay ng Chartkova. At walang maruming kapangyarihan dito hindi ito ...

"Ilong"

Ang balangkas ng kuwento ay hindi pangkaraniwan: kapag ang College Assistor Kovalev ay nawawala ang kanyang ilong, at hinahanap ng kanyang barber ang ilong na ito. Sinusundan ito ng isang tumbalik na paglalarawan ng may-akda, dahil ang unang bayani ng kanyang ilong ay hindi matagumpay, at ang pangalawang ay tulad ng hindi matagumpay na mapupuksa ito.

"Ilong". Ilustrasyon ng gennady spin.

Sa unang sulyap, ang gawaing ito ay maaaring mukhang isang nakakatawang pantasya. Ngunit kung basahin mo ang mensahe ng may-akda sa pagitan ng mga linya, ito ay nagiging malinaw na ang N. Gogol sa imahe ng isang nawawalang ilong ay nagpapakita sa amin bilang isang panlabas na imahe, sa ilalim ng kung saan walang espesyal na nilalaman, napupunta maaga ng tao ang kanyang sarili. At ang bayani mismo, hindi inaasahang pagkawala ng kanyang imahe, ay hindi maaaring pumunta sa serbisyo, dahil wala ang panlabas na shell, walang sinuman. Ang Gogol ay tumataas sa lipunan, kung saan ang mga ranggo ay pinahahalagahan sa itaas ng personalidad.

 "Shinel"

Ang bayani ng kuwentong ito, marahil, ay ang pinakamaliwanag at tipikal na sample ng isang "maliit na tao." Si Akaki Akakivich Bashmachkin ay nagsisilbing isang titular tagapayo sa St. Petersburg. Ito ay isang masigasig na tapat na tao, ngunit dahil sa kanyang mga tungkulin lamang at kabilang dito na hindi ito magalang na muling isulat ang papel, sa paglilingkod, hindi nila ginagalang siya at patuloy na sumailalim sa akin, kung ano siya at maaaring sumigaw: "Iwanan mo ako , Bakit mo ako saktan? ". Minsan, sinabi ni Bashmachkin na ang kanyang overcoat ay ganap na mapagmataas at nagsisimula upang i-save sa isang bago.

"Little man" kahit saan upang tumingin para sa katotohanan at proteksyon. Ang opisyal na walang takot na tanggulan ay hindi makatarungan, malupit at walang awa.
Mga ilustrasyon ng Kukrynikov sa kuwento "Shinel"

Dahil ang kanyang suweldo ay maliit, ang isang tao ay kailangang i-save ang pinaka kailangan upang makuha ang tamang halaga. Kapag nagtagumpay siya, sa wakas ay tumahi siya ng isang bagong chinel, nagnanakaw ito sa unang gabi. Pinayuhan ng abill ang biktima na mag-apela sa "makabuluhang tao", ngunit hindi siya nakinig sa isang maliit na opisyal, sumigaw siya sa kanya at kicked out. Mula sa naturang kawalan ng katarungan, ang Bashmachkin ay may sakit at di-nagtagal ay namatay. At sa mga lansangan ng kabisera mula noon ay may isang ghost na nagbago ng mga overcoats mula sa mayaman at mataas na ranggo na mga tao.

1883. Photo Album K.A. Shapiro. Mga guhit para sa multo sa kuwento n.v. Gogol "Mga Tala ng Crazy"

Ang kuwento ay isang sipi mula sa talaarawan ng isang maliit na opisyal ng accentration ng Ivanovich Praksnyy, na nag-aalala tungkol sa paghahanap para sa kanyang larangan at ang katunayan na siya ay tumatagal ng isang mababang posisyon sa lipunan na ang isang nervous disorder ay natanggap sa background na ito at nahulog sa isang saykayatriko ospital. Ayon sa mga bulwagan, ang mambabasa ay maaaring obserbahan ang pag-unlad ng sakit: kung ito ay orihinal na isang lohika at isang pahayag ng mga tunay na kaganapan, pagkatapos ay ang petsa ng hinaharap at ganap na mga kaganapan sa kathang-isip ay lumilitaw hanggang sa wakas.

Ibahagi ang mga balita sa mga social network:

St. Petersburg store Gogol.

Ang lahat ng mga gawa na nagkakaisa ang pangalan na "Petersburg Tale" ay isinulat ni Nikolai Vasilyevich Gogol noong 1830-1840.

Ang lahat ng mga kuwento na sinabi ng manunulat ay may maraming karaniwan. Una, ang lugar ng pagkilos ay Petersburg. Pangalawa, ang pangunahing karakter ay palaging isang "maliit na tao."

St. Petersburg store Gogol.

Sa ikatlo, ang bawat kalaban ay isang pambihirang katangian na lumalabas sa karaniwang karamihan at ganap na hindi katulad ng iba. Ika-apat, ang lahat ng mga nangungunang bayani ay naghihintay para sa isang dulo - kamatayan o pagkawala.

Ito ay isang pilosopiko na pagtitipon. Ang bawat gogol character ay nakakaranas ng trahedya, kung minsan ay hindi tugma sa buhay. Ngunit tiyak na inilalantad ang mga pag-asa, karanasan at pagpapakita ng malupit na katotohanan, inilalagay ng tagapagsalaysay ang lahat.

Limang mga kuwento ang natagpuan ang kanilang lugar sa koleksyon "Petersburg Tale":

■ Nevsky Prospekt (1833-1834)

■ Portrait (1833-1834)

■ Mga tala ng mabaliw (1834)

Kaya nakita ko ang Nikolai Vasilyevich Gogol Petersburg. Lungsod ng mga contrasts, kabaliwan, utopian fiction at absolute exclusivity. Ang kanyang mga gawa ay isang iskursiyon hindi lamang sa pampanitikan masterpieces - ito ay isang paglilibot sa aming kasaysayan mismo.

■ ilong (1832-1833)

■ Shinel (1836-1842)

Ito ang mga gawa na maaaring ituring na isang tulay na inilatag ng Gogol, mula sa klasikal na panitikan ng Ruso sa Russian realism. Sa kasong ito, ang gawain ng mga classics ay ang gawain ng estilista.

Paano ipinanganak ang kuwento ng Petersburg

Si Nikolai Vasilyevich ay dumating sa St. Petersburg, pagiging isang napakabata na lalaki na mga pangarap na muling organisahin ang mundo. Narito siya collided sa metropolitan katotohanan.

Siya ay magiging isang abogado at maglingkod para sa kapakinabangan ng mga tao. Ang pagkakaroon ng hit sa opisyal na Miyerkules, naunawaan ng binata na hindi ito ang lugar kung saan nais ng isang tao na maglingkod bilang mataas na ideya. Sinubukan ni Nikolai na makita ang kanyang sarili sa larangan ng istoryador - hindi rin siya humawak, bagaman lahat ng kanyang mga lektura ay may malaking tagumpay. Nabigo ang mga pagtatangka na maging isang artista.

Ngunit ang mga naitaria na ito ay nagbigay ng isang mahusay na bahagi ng karanasan sa buhay sa isang malaking bahagi, at nakatulong upang magpasya sa tunay na bokasyon, bagaman mayroon ding mga disappointment sa patlang na ito. Ang likas na katangian ng metropolitan paglaban ay ang batayan ng mga hinaharap na nilikha ng mature Gogol, na inilarawan ng manunulat sa napaka detalyado.

Maraming mga may-akda ang nagsulat tungkol sa St. Petersburg sa satirical bed: Dostoevsky, Sologub, Zoshchenko. Rugali, praised, admired. Ngunit tinanong ang tono, siyempre, si Gogol. Bukod dito, ang laro ng wika ng mga salitang ginagamit ng Gogol ay madalas na hindi pinapayagan na maglaan ng pinakamaliwanag na lugar. Kailangan mong linisin ang buong mga sipi upang tamasahin ang sining ng laro ng mga salita.

Gogol Portrait.

Naalala ni Gogol kung paano niya nakatagpo ang isang problema ng di-makatarungang saloobin, hindi pagkakapantay-pantay na itinatag sa lipunan ng malaking lungsod. Naalala niya ang kalagayan ng kabataan, nakapag-iisa na naglulunsad ng landas sa hindi makataong kondisyon. Tungkol sa patuloy na kakulangan ng pera para sa mga pinaka-kinakailangang bagay. Sa pangit na pag-uugali ng superior ranks, kung saan ang "maliit na tao" ay hindi umiiral.

Ang lahat ng ito ay makikita sa mga kamay ng St. Petersburg.

Nevsky Prospect.

Sa gawaing ito, inilarawan ng manunulat ang kapaligiran ng buhay ni St. Petersburg. Ang lahat ng kadakilaan ng sekular araw-araw araw-araw, mga alalahanin ng kalalakihan, at kahit na walang kabuluhan, bilang kasamang ito ng luho.

Ginugol ng manunulat ang kanyang mambabasa sa Nevsky at hindi nag-iwan ng anumang mga lihim. Binabalaan ng tagapagsalaysay na hindi mo kailangang agad na maniwala sa kagandahan at kayamanan na ito, ang lahat ay pinapagbinhi ng panlilinlang.

Narito ang isang paglalakad Mr sa kalsada, siya ay gumagawa ng impression ng mayaman, at sa katunayan "kanyang sarili ay binubuo ng isang surpeetock." At kaya lahat ng bagay sa paligid. Mas mahusay na paglalakad sa kahabaan ng paraan, sa pangkalahatan, hindi upang makinig, kung ano ang sinasabi nila tumigil sa Panginoon, hindi upang tumingin sa ilalim ng sumbrero sa ilalim ng sumbrero, huwag tumigil sa mga bintana. Hindi lamang sumuko sa anumang tukso.

Ang katunayan ng isang di-makatwirang tukso ay ang trahedya ng Piskarez. Ang isang mahinang artist, seduced sa pamamagitan ng nakasisilaw na kagandahan ng isang batang may buhok na kulay-kape, binayaran para sa kanyang pagkahilig para sa kanyang buhay. Ang artist ay hindi maaaring ihambing sa kanyang hindi sinira na mundo, na kaakit-akit, na kung saan siya ay nakabalot sa romantikong pag-ibig at ang katotohanan kung saan siya ay humantong sa kanya upang magkaroon ng isang kalapating mababa ang lipad. Ang pinakamataas na antas ng trahedya na pag-ibig ay ipinapakita sa bahaging ito ng kuwento.

Ang pang-aakit ng ikalawang bayani - Nahala Pirogov, ay hindi gaanong nakamamatay na mga kahihinatnan, at mukhang isang comic episode. Hindi sinasadya at handa na umangkop sa lahat sa paligid ng tenyente, ito ay pisikal na pinarusahan sa kanyang asawa medyo kulay ginto, kung saan ang mga pie ay nag-flirt para sa isang mahabang panahon. Pagkumpleto ng isang liwanag na takot, mabilis na sinusukat ang mga pirings sa kanyang kaparusahan.

Гоголь Портрет

Ang "Nevsky Prospekt" ay maaaring nahahati sa tatlong bahagi. Sa unang bahagi, ang prospektus mismo ay inilarawan, at inilarawan bilang isang buhay na organismo. Maaari itong sabihin na ito ay ang parehong pangunahing karakter bilang mga animated na character. Sa ikalawang bahagi, ang kasaysayan ng kapus-palad na pag-ibig ng artist Piskareva ay sinabi, at ang mga pakikipagsapalaran ng Lieutenant Pirogov ay nakabalangkas sa ikatlo.

Pinagsasama ang tatlong bahagi na ito - panlilinlang, paninirang-puri, mali. Ito ang reverse side ng magandang buhay. Ang tagapagsalaysay, na tila nagsisikap na itago mula sa kasinungalingan, ay nagsabi: "Sinusubukan kong balutin sa balabal sa Nevsky Prospect," at nagtatapos: "Lahat ng panlilinlang, lahat ay isang panaginip, ang lahat ay hindi kung ano ang tila!" Malinaw na kaibahan, ganap na pagkabigo. Kaya ang bahaghari larawan ng kahanga-hangang sekular na buhay ay pinalitan ng madilim na halftone, kung saan ang daemon mismo ay nag-iilaw ang mga kandila.

Larawan

Sa kabila ng katotohanan na ang kuwento tungkol sa nakamamatay na larawan ay nakumpleto at ang paglalathala ng sanaysay na ito ay ginanap, nagpasya si Nikolai Vasilyevich na itama ang kanyang trabaho. Hindi siya madaling gumawa ng isang maliit na pag-edit, at makabuluhang reworked ang teksto at binago ang apelyido ng bayani, Chertkov ay tinutukoy bilang chart.

Hinipo ng manunulat ang tema ng tunay na sining at ang saloobin ng artist sa sining. Siya ay nagpasya na ipakita na ang phenomena ng materyal na mundo ay maaaring ipinaliwanag mula sa punto ng view ng mystical batas. Isang nagbabantang larawan na may larawan ng Roshchik sa mga damit ng Asya, bilang isang imahe ng kasamaan, ganap na nakakaapekto sa nakapaligid na katotohanan.

Ang trabaho ay binubuo ng dalawang bahagi, kung saan nakatutok ang may-akda sa paglilingkod sa sining na ito sa unang bahagi. Siya ay nagsasalita tungkol sa isang mahihirap na artist na maaaring magbigay ng pinakabagong pera para sa larawan na gusto mo at ridiculed ang sekular na karamihan ng tao, handa na makita ang mga naka-istilong monotonous trend.

Ang larawan ng mystically nakatulong sa artist makakuha ng mayaman at ngayon isang malubhang problema ay nagiging bago ang bayani. Sa isang banda, nais niyang bumuo, at sa kabilang banda, sumang-ayon sa mga prinsipyo at gumuhit ng mga walang pagbabago na larawan para sa pera.

Naghihintay ang malupit na pagkabigo sa artist Chartkova nang siya ay nagpasiya na ipagpatuloy ang kanyang "tunay" na aktibidad. Hindi siya nagtatrabaho, ang mga brush, na bihasa sa maling, huwag palampasin siya. Sa desperasyon, ang pintor ay sumabog sa mga kuwadro na gawa ng kanyang mag-aaral at sinira ang mga ito, sa gayon lumalalang ang kanyang posisyon. Hindi niya labanan ang kasamaan - siya ay sumisira nang maayos. Ang resulta ng cookie - ang artist ay bumaba at namatay.

Ang larawan ng mystically nakatulong sa artist makakuha ng mayaman at ngayon isang malubhang problema ay nagiging bago ang bayani. Sa isang banda, nais niyang bumuo, at sa kabilang banda, sumang-ayon sa mga prinsipyo at gumuhit ng mga walang pagbabago na larawan para sa pera.

Ang ikalawang bahagi ng sanaysay ay nagsasabi tungkol sa isa pang tukso. Dito ipinaliwanag ni Gogol, sa halimbawa ng kanyang mga bayani, na kung ang artist ay nakikipag-ugnayan sa kasamaan, siya ay naging kapansin-pansin, na parang isang tao na may puting mga damit.

Walang nakakagulat na namumuhunan sa kanyang damdamin sa larawan, na naglalarawan sa espiritu ng kadiliman, kahit na hindi natapos na gawain ay nagdudulot ng bawat bagong may-ari ng kasawian. Kinakailangan na lumapit sa sining hindi sa devilish passion, ngunit may banal na lokasyon. Ang manunulat ay nagtapos na ang simpleng pagkopya mula sa kalikasan ay hindi sapat. Ang pintor ay naglalagay sa larawan ng kaluluwa, karanasan, mood, at mahalaga na ang mga damdaming ito ay nagsusuot ng banal, at hindi isang napakaraming kulay.

Talaarawan ng isang baliw

Sa pamamagitan ng pagbibigay ng iyong bayani ng pagsasalita ng apelyido ng Pritishchev, ang may-akda ay agad na nagpapakita na ang ideya ng paghahanap ng isang hindi kilalang field na binibigyan ng patuloy na trabaho. Ito ay isang patlang - layunin, negosyo, landas, kapalaran.

Si Pritishchev ay naninirahan sa kanyang mundo, kung saan nangyayari ang iba't ibang mga kaganapan: pagbabasa ng isang sulat ng aso, sumisilip para sa batang babae na gusto mo. Bilang resulta, ang lahat ng nakapalibot sa kanya kahit papaano ay isang hindi gaanong opisyal, habang ang Pritishchev alam eksakto na siya ay isang tao ng royal dugo.

Sa mga mata ng mambabasa ay may isang agnas ng isang tao, kung saan may isang countdown ng oras, sariling katotohanan, at kung minsan ang tanong ay arises, at kung ano ang isang katotohanan ay mas layunin. Hindi na, kung saan ang kalaban ay nabubuhay.

Ang buong kuwento ay binubuo ng mga talaarawan ng talaarawan na naglalaro ng Pickschev. Ang gayong genre ay nagpapahintulot sa isang manunulat na ipahayag ang artistikong pagiging totoo at nagpapakita ng panlipunang katotohanan. Ang composite stress ay lumalaki sa bawat bagong rekord ng pangunahing karakter.

Ang unang mga rekord ay nagpapakita ng walang laman na buhay ng isang "maliit na tao", kahit na mahal na tao, ngunit ganap na impoverished. Ang kanyang walang kabuluhang buhay ay hindi kapansin-pansin. Hindi siya nasisiyahan na walang trabaho o sa kanyang kapaligiran.

Ngunit biglang ang pakiramdam ay nasira sa kanyang buhay. Ang Pritishchev ay bumaba sa pag-ibig at nagsisimula sa panaginip ng anak na babae ng kanyang direktor. Sa oras na ito, lumilitaw ang mga unang rekord sa mga pagkakatawang-tao ng mabaliw na mga saloobin. At sa lalong madaling panahon, ang Aksente Ivanovich ay ganap na pumutol mula sa katotohanan. Ngayon lahat ng bagay ay halo-halong sa kanyang inflamed kamalayan at siya ay gumagawa ng sira ang ulo gawain.

Sa lalong madaling panahon, ang Poprishchev's disease ay tumatagal ng isang manic shape. Isinasaalang-alang niya ang kanyang sarili sa tagapagmana ng trono ng Espanyol. Ang pagsasawsaw sa mundo ng sariling mga ilusyon ay humahantong sa kapus-palad na si Acsentic Ivanovich sa isang nakatutuwang bahay, kung saan hindi niya maintindihan kung bakit ito ay napakasama, ngunit may kahandaan at ang tiyahin ng Kristiyano ay tumatagal ng lahat ng mga pagsubok na nahulog sa kanyang bahagi. Burlesque, grotesque, patosic transition sa isang pagsira ng kabalintunaan - lahat ay nakakuha ng Gogol sa huling monologo ng Parcishchev.

Ngunit biglang ang pakiramdam ay nasira sa kanyang buhay. Ang Pritishchev ay bumaba sa pag-ibig at nagsisimula sa panaginip ng anak na babae ng kanyang direktor. Sa oras na ito, lumilitaw ang mga unang rekord sa mga pagkakatawang-tao ng mabaliw na mga saloobin. At sa lalong madaling panahon, ang Aksente Ivanovich ay ganap na pumutol mula sa katotohanan. Ngayon lahat ng bagay ay halo-halong sa kanyang inflamed kamalayan at siya ay gumagawa ng sira ang ulo gawain.

Ang lahat ng mga problema na apektado ng may-akda sa "mga tala ng mabaliw" ay nanatiling may kaugnayan sa kasalukuyang araw. Ito ay isang protesta laban sa di-makatarungang mga lalaki, at ang mga paghihirap na nauugnay sa kahirapan at kawalan ng isip na may kakayahang lumikha ng isang makatarungang lipunan.

Imposibleng huwag magbayad ng pansin sa kalungkutan, na dumating sa Aksente Ivanovich. Sa kabila ng katotohanan na siya ay nabubuhay sa isang malaking lungsod at ang kanyang daan-daang mga tao ay nakapaligid araw-araw, siya sa kanyang apatnapu't dalawang taon ay ganap na malungkot. Mahirap malaman kung sino ang sisihin para sa mga ito, lipunan, sa isang walang laman na paraan na may kaugnayan sa mga miyembro nito, o ang "maliit na tao" ay hindi nais na baguhin ang anumang bagay sa kanyang buhay.

Ilong

Sa kabila ng katotohanan na ang gawain ng "ilong" ay isinulat sa panahon ng malikhaing heyday ng Gogol, hindi ito nakitang mabilis na pagkilala. Ang magazine na "Moscow Observer" ay agad na tumanggi sa manunulat sa publikasyon, na tinatawag ang kuwento ng masama.

Espesyal na Estilo - Ang literatura ng kahangalan ay isang katangian na kawalan ng pananahilan ng mga relasyon, ang kahangalan ng balangkas at walang kulay na walang kabuluhan ay hindi laging nauunawaan mula sa unang pagkakataon. Ang komposisyon May mga lugar na nananatiling hindi maunawaan kahit na may malalim na pag-aaral, ngunit ang kasiyahan ay naghahatid ng isang masaya, orihinal na kuwento.

Ito ay pinaniniwalaan na ang balangkas ng may-akda na natagpuan sa isang popular na French joke. Ngunit ang gawaing ginawa sa "ilong" ay hindi simple. Ang gawain ay paulit-ulit na pinasiyahan ng klasikong at censorship mismo, ang pangwakas ay nabago, ang satirical na bahagi ay pinalawak.

Mula sa mga unang linya, ang reader ay pumasok sa isang kamangha-manghang kasaysayan. Ang pagkawala ng ilong ay isang tunay na trahedya para sa pangunahing karakter na isinasaalang-alang sa kanya ang kawalan ng isang malaking balakid sa pag-promote. Ang hitsura, at hindi panloob na mga katangian ay inilalagay sa lahat ng Kovalev. At ang makasariling ilong autonomously lakad hiwalay mula sa kanyang master, at kahit na nais na makatakas mula dito bilang malayo hangga't maaari - sa ibang bansa.

Ang kahangalan ng sitwasyon ay hindi lamang na ang ilong ay tumakas mula sa kanyang panginoon, kundi pati na rin sa insidente. Major Kovalev "Little Man", na naglalagay ng mga prayoridad. Ang pagiging sa ranggo nito, alam niya eksaktong kanino maaari itong humawak sa arrogantly, at kung saan walang mga labis na may katamtaman kahinhinan. Makikita ito ayon sa mga eksena sa taksi, ang hadlang at iginagalang na mga opisyal.

Ang pagpupulong sa iyong sariling bahagi ng katawan, na naging mas mataas sa tatlong hanay, ganap na hinihikayat ito. Ang ilong ay higit na mataas sa may-ari nito - dito ito ay panlipunan hindi pagkakapantay-pantay sa konteksto ng isang pagkatao. Paano maging sa social idyll, kung ginagawa ito ng iyong sariling mga bahagi?

Naglalarawan ng walang katotohanan na sitwasyon ng Kovalev, si Gogol ay nagtataas ng maraming problema sa lipunan: pagpapaimbabaw, mga hari, maling, imoralidad. Ang ilong ay hindi nais makipag-usap sa mga nasa ibaba ng ranggo, siya ay tumangging kumonekta sa kanyang panginoon.

Ang pagpupulong sa iyong sariling bahagi ng katawan, na naging mas mataas sa tatlong hanay, ganap na hinihikayat ito. Ang ilong ay higit na mataas sa may-ari nito - dito ito ay panlipunan hindi pagkakapantay-pantay sa konteksto ng isang pagkatao. Paano maging sa social idyll, kung ginagawa ito ng iyong sariling mga bahagi?

Maraming mga kontemporaryo Nikolai Vasilyevich ang natagpuan sa kuwento ng kanilang mga kasama, mga tagapamahala, at kahit na ang kanilang mga sarili. Ang walang kabuluhang kagustuhan ay sakop ng lipunan at hindi umalis sa mga lugar para sa pagkabukas-palad, maharlika, moral na kamahalan.

Gayunpaman, natapos na ito ay isang kakaibang insidente para sa pangunahing karakter na kagalingan - ang ilong ay bumalik sa kanya bilang hindi inaasahan, tulad ng nawala.

SHINEL.

Ang ideya ng "Sineli" ay lumitaw mula sa manunulat noong 1834, at ang joke ay isang impetus. Ang bike, na dinisenyo upang magsaya, pinilit ang mga classics na mag-isip, at pagkatapos ng ilang taon ang bagong manuskrito ay batay sa.

Ang tema ng isang "maliit na lalaki" na nakataas sa "Sineli", ay isinasaalang-alang ang mga isyu sa panlipunan at moral. Pinupuna ng manunulat ang parehong walang kapantay ng tao, at lipunan, "paggawa" ng taong ito. Ang kidness ng mga interes ng "maliit na lalaki" ay nababagay sa limitasyon. Ngunit kahit na ito ay isang positibong aspeto. Ang bayani para sa kapakanan ng kanyang layunin ay handa na upang tanggihan ang mga benepisyo sa buhay. Self-relief, self-restraint, ang kababaang-loob ay nagiging mas mahirap sa espiritu.

Ang obra maestra na ito ay hindi isang henerasyon ng mga pananim na pampanitikan. Natitirang Sobyet Linguist Boris Mikhailovich Eikenbaum, pag-aaral ng "Shinel", Drew pansin sa katotohanan na sa simula ang unang bahagi ng "Shinel" ay isinulat bilang buhay ng santo. Ang ibig sabihin ng Akakaya ay naka-unlock, at Akaki Akakivich - kailangang maunawaan ito bilang tahimik, hindi nakakapinsala, kasiya-siya. Kapag ang mga kasamahan ay nasaktan ni Bashmushkina at sinabi niya: "Iwanan mo ako. Bakit mo ako saktan? ", Ang mambabasa ay maaaring marinig ang Bibliya:" Ako ang iyong kapatid. "

Sa mga draft ng Nikolai Vasilyevich, ang character na ito ay may isang nagsasalita ng apelyido - Tishkevich. Ngunit pagkatapos na ang manunulat ay nagpasya na ito ay isang suso, at pinalitan ang pangalang Tishkevich unang sa BashmakeVich, pagkatapos ay sa sapatos, at sa dulo, umaasa sa katiyakan, "lumabas" Bashmachkin.

Ang pagpili ng pangalan ay hindi madali, na kung saan ay makikita sa kuwento mismo, kung saan ang may-akda, na parang laktawan ang pasulong ng ina ng kanyang karakter, ay nagbigay ng pagkakataong pumili ng kanyang pangalan sa kanyang anak. Mula sa katotohanan na siya ay iminungkahing - Mokkia, session, naka-host, trophyli, dula, varakhai - ay hindi nagkagusto. Pagkatapos ay nagpasya si Inay na ibigay ang kanyang anak na lalaki ng pangalan ng kanyang ama. Kaya lumitaw si Akaki Akakivich.

Si Akaki Akakivich ay naninirahan sa isang napakaligaya na buhay. Natagpuan niya ang kanyang pagtawag at deal sa kanyang minamahal na negosyo. Dinala niya ang prosesong ito sa pagiging perpekto. Hindi nakakagulat ang tagapagsalaysay "ay nagbibigay sa kanya ng" gawaing ito, dahil ang mga kaso na ito ay nakikibahagi sa mga monghe ng oras ng mga siglo. Ngunit hindi niya maiisip. At kapag lumitaw ang ganitong pagkakataon, direktang ipinahayag ni Bashmachkin na banggitin niya ang isang bagay na mas mahusay.

Na natagpuan na ang kanyang overcoat ay hindi na repaired, siya, tinatanggihan sa kanyang sarili sa lahat, sine-save ng pera sa isang bago. At kapag ang bagong bagay ay sewn, ang bayani ay agad na nawalan ng ito. Ang kanyang pagdurusa ay maihahambing sa paghihirap ng mga hari at ng mga panginoon ng mundo. Para sa Bashmachkina ay isang tunay na sakuna at siya ay namatay. Pagkatapos ng kamatayan, ang kanyang kaluluwa ay hindi nakakatagpo ng kapayapaan.

Добавить комментарий