Gogol

"Petersburg Tale" - ogólna nazwa kolekcji ABS n.v. Gogol napisany w latach 1830-40.

A. I. Ivanov. Portret Nikolai Gogol, 1841 Rosyjski Muzeum, St. Petersburg

Zadowolony Kolekcja "Petersburg Tale"

Kolekcja obejmuje następujące historie: "Newsky Prospect", "Portrait", "Nose", "Shinel" i "Notatki Crazy".

Historia stworzenia Kolekcja "Petersburg Tale"

N.v. sam. Gogol nigdy zjednoczył swoje prace w takiej kolekcji, nazwa cyklu pojawiła się później, po śmierci autora. Historie zostały napisane w różnych czasach i opublikowane osobno. Tak więc "Newsky Prospect" i "Portret" N. Gogol utworzony w 1833-1834. Sam autor umieścił oba prace w kolekcji "Arabeska", który został opublikowany w 1835 roku. Były też "notatki szalone", które w tym czasie zostały opublikowane przez nazwę "bloki z notatek szaleństwa".

Od głęboko przyzwoitej osoby Akaki Akakievich zamienia się w potencjalny duch. Jego pośmiertny cień w Mostu Kalinminy zatrzymuje przechodniów, a zamiast jego barwionego płaszcza, zdejmuje wszystko, peleryny i futra.

Historia "nos" została utworzona w 1832-33, ale pierwsza publikacja odbyła się dopiero w 1836 r. W "współczesnym" Aleksandrze Puszkina. Co ciekawe, magazyn "Moskwa Observer", gdzie przyszedł najpierw Nikolai Vasilyevich, odmówił wydrukowania historii, dzwoniąc do jej "złego, wulgarnego i trywialnego".

Stworzenie "Sineli" N. Gogol poświęcił kilka lat, od 1836 do 1842 roku. Początkowo autor zadzwonił do swojej "opowieści o oficjalnym, sangulding płaszcz".

Do 1842 r. Nikolai Gogol poważnie edytowała wszystkie wyżej wymienione, niektóre zmieniły nagłówki i już włączyli je w trzecim objętości ich pierwszego zespołu esejowego. Dodał historię "wózka" i "Rzymu" i nazywał całą tomową po prostu i zwięźle "opowieść".

Od głęboko przyzwoitej osoby Akaki Akakievich zamienia się w potencjalny duch. Jego pośmiertny cień w Mostu Kalinminy zatrzymuje przechodniów, a zamiast jego barwionego płaszcza, zdejmuje wszystko, peleryny i futra.

Po raz pierwszy nazwa "Petersburg Tale" pojawiła się na słynnym biografie N.v. Gogol Vladimir Ivanovich Schennair. Pod koniec XIX wieku Vladimir Ivanovich wydał "materiały do ​​biografii Gogolu", a jedna z części tej pracy została również zatytułowana "Petersburg Store Gogol". To zdanie minęło godzinę i zaczął aktywnie stosować w środowisku literackim. W 1924 r. Po raz pierwszy pięć prac wielkich klasyków po raz pierwszy dla nas wszystkich zostało wydanych przez osobną kolekcję wyłącznie do nas nazwa "Petersburg Tale".

główne postacie

Petersburg.

Więc v.i. SHENROKA dał taką nazwę z kolekcji bez kaprysu dla dobra, ale ze względu na fakt, że działanie wszystkich wyżej wymienionych przywódców Hikolai Vasielevicha występuje w Petersburgu. Co więcej, miasto nie jest tylko tłem dla opisanych wydarzeń - wydaje się być jednym z głównych bohaterów. I to nie jest przypadkiem.

Dzwonnica katedry w Vladimir

Dzieciństwo i młodzież Nicholas Gogol przeszedł w Malorusia, a stolicą Empireum Rosyjskiego - Petersburg - taka odległość i zamontowana, zawsze widziana go piękna, genialna, elegancka. Jednakże, gdy Gogol przybył do Petersburga w 1828 roku, miasto otworzyło go nie tylko jego świąteczną stroną, ale także tydzień, a nie takiej atrakcyjnej twarzy. Wraz z perspektywą Roschen Nevsky, były też małe ulice i brudne martwe koniec i ciemne pokrojone jardy-studzienki. I obok do bogatych obywateli, biedni spadł. Ponadto, nie tylko szczerze mówiąc żebracy i żebraków, ale także małych urzędników, pracownicy, pracownicy, mistrz - wszyscy żyli wiele, wiele razy najbiedniejszych z szlachetnych, właścicieli ziemskich i głównych handlowców i stanowili większość ludności miasta.

Mały człowiek

I jest takimi "małymi ludźmi" i stał się głównymi bohaterami "liderów Petersburg". Gogol wiedział tych, którzy napisali. W pewnym stopniu przyciąga również tę kategorię, a także w nadmiarze, widziała takie postacie na raz, kiedy służył jako urzędnik w służbie publicznej. Kto jest "małą osobą"? Jest nieśmiałym, niepewnym samym w sobie, nie może wyrwać się z serii kłopotów, ubóstwa, awarii. Stale cierpi z upokorzeniem z władz, bardziej udanych kolegów i ogólnie, wszyscy, którzy są ponad nim na Schody Społeczne. Ich Subdów, zastraszanie, zaniedbanie boli takich bohaterów, powodując jeszcze więcej do zamknięcia w sobie, aby stracić nadzieję, zapalić w sobie, w sprawiedliwości i ogólnie w życiu.

W rezultacie bohaterowie Gogola są albo szalone, albo kończą życie samobójstwa, albo umrzeć - cicho i niezauważony, a także żył. Nikt nawet nie zauważa, że ​​nie ma już więcej. A elegancki i genialny Petersburg nadal żyje swoim przednim życiem ...

Nie ma wątpliwości, że cały cykl jest protestem Gogolu wobec tragicznej zmienności życia i tych, którzy tego uczyniły: okrutne, nieuczciwe, nieludzkie.

streszczenie

"Newsky Prospect"

Historia biednego artysty Piscav. Raz, artysta, wraz z przyjacielem, chodził po Nevsky i zobaczył atrakcyjną brunetkę. Podążył pod panią, chcąc jej spotkać, ale wkrótce zdałem sobie sprawę, że wsiadł do domu publicznego, a młoda dama lubiła go - kapłanta miłości, chociaż miała tylko 17 lat. Zdałem sobie z tego sprawę, artysta szybko wycofał się. Sfrustrowany powrócił do domu i zobaczył jego ukochany we śnie o tej samej nocy. Tam była zupełnie inna: byli razem na piłce, gdzie dziewczyna wyjaśniła, że ​​wszystko, co widział, nie było prawdziwe, a ona powinna otworzyć Piskarev do tajemnicy ...

Prace końcowe są utopijnym wdrożeniem idei sprawiedliwości. Teraz zamiast uległego Bashmachkina pojawia się potworny. A taki finał jest rozczarowujący. Nieśmiertelna dusza, zmuszona do zemsty, sam stwarza sąd.
"Newsky Prospect". Ilustracja Dmitry Kardovsky (1904)

Rano człowiek zdał sobie sprawę, że to tylko sen, ale przed wspaniałym, że zaczął brać opium, aby zwrócić tę wizję tak często, jak to możliwe. Wreszcie wyczerpany artysta postanowił pokazać swoją rękę i serce dziewczynie, przekonać ją, by rzucić haniebny zawód, wychodzą na niego i szczerze żyć życiem w pracy i miłości. Jednak urocza brunetka nawet nie słucha go, wyjaśniając, że nie chce być ani sukienką, ani szwami ani sługą. W desperacji, Piskarev popełnił samobójstwo.

Jego towarzyszy ciasta, które tego samego dnia postanowił podjąć reklamy na blondynkę, otrzymał Tumakow od męża tej bardzo blondynki, ale postanowił nie być zdenerwowanym tym i tego samego wieczoru był świetny czas na taniec.

"Portret"

Niezwykły portret męski spadnie do młodego i biednego artysty Chartkova. Obraz przyciągał go do tego, że oczy mężczyzny wyglądają jak żywy. Wkrótce dziwne rzeczy zaczynają: Wykresy widzi sen, gdzie staruszek z potrząśniętymi portretami przed nim, a artysta wyciąga jedną wiązkę, a rano odkrywa ten sam wiązkę w ramce i za pomocą tych pieniędzy płaci długów za mieszkanie.

Zjawisko starego człowieka Chartkov na ilustracji Alexei Kravchenko

Od tego czasu rozpoczyna się zupełnie inne życie: Chartkova nie ma problemów z pieniędzmi, ale jego obrazy są okazały się szczerze złe, mechaniczne, powierzchowne. Zazdroszczę wkrótce wykresy "prawdziwych artystów" wkrótce szaleje i umiera. Jednak historia się nie kończy. Czytelnik ujawnia historię wyglądu najbardziej portretu, który zepsuł życie Chartkovy. I bez nieczystej mocy tutaj nie było ...

"Nos"

Wykres historii jest bardzo nietrivial: gdy Assor College Kovalev traci nos, a jego fryzjer znajduje ten nos. Po tym następuje ironiczny opis autora, ponieważ pierwszy bohater jego nosa wygląda bezskutecznie, a druga jest tak bezskutecznie pozbyć się.

"Nos". Ilustracja gennady spin

Na pierwszy rzut oka ta praca może wydawać się tylko zabawną fantazją. Ale jeśli przeczytasz wiadomość autora między liniami, staje się jasne, że N. Gogol na obrazie zagubionego nosa pokazuje nas jako zewnętrzny obraz, pod którym nie ma specjalnej treści, idzie przed samą osobą. I sam bohater, niespodziewanie traci obraz, nie może nawet iść do usługi, ponieważ bez zewnętrznej skorupy nikt. Gogol wznosi społeczeństwo, gdzie szeregi są cenione powyżej osobowości.

 "Shinel"

Bohater tej historii prawdopodobnie jest najjaśniejszą i typową próbką "małego człowieka". AKAKI AKAKievich Bashmachkin służy jako doradca tytułowy w Petersburgu. Jest to bardzo pilna uczciwa osoba, ale od tego, że tylko w jego obowiązkach i obejmuje to, że nie jest szacunkiem przepisywania papieru, w służbie, nie szanują go i nieustannie je podlega, co on jest po prostu i może zawołać: "Zostaw mnie , dlaczego mnie obrażasz? ". Raz, Bashmachkin zauważa, że ​​jego płaszcz był całkowicie dumny i zaczyna oszczędzać na nowym.

"Mały człowiek" nigdzie nie szukać prawdy i ochrony. Urzędnik bezduszny twierdza jest niesprawiedliwy, okrutny i bezlitosny.
Ilustracje Kukrynikov do historii "Shinel"

Ponieważ jego wynagrodzenie jest mała, człowiek musi zaoszczędzić na najbardziej potrzebne, aby uzyskać odpowiednią kwotę. Kiedy się powiedzie, w końcu szyje nowy Chinel, kradnie przed pierwszym wieczorem. Abill poradził ofiarę odwołanie się do "znaczącej osoby", ale nawet nie słuchać małego urzędnika, krzyknęła na niego i wyrzuciła. Z takiej niesprawiedliwości Bashmachkin jest chory i wkrótce umiera. A na ulicach stolicy od tego czasu był duch, który przesunął płaszcze od bogatych i wysoko rangi.

1883. Album fotograficzny K.a. Shapiro. Ilustracje dla widmowego w historii N.v. Gogol "Notatki Crazy"

Historia jest fragmentem z dziennika małego urzędnika akcentowania Iwanowicza Praksnyya, który był tak zaniepokojony poszukiwaniem swojej dziedziny i faktu, że ma niską pozycję w społeczeństwie, że zaburzenie nerwowe zostało przyjęte na tym tle i wpadł w szpital psychiatryczny. Według sal, czytelnik może obserwować postępy choroby: jeśli pierwotnie jest pewna logika i oświadczenie o prawdziwych wydarzeniach, wtedy data przyszłości i zupełnie fiction wydarzenia pojawiają się do końca.

Udostępniaj wiadomości w sieciach społecznościowych:

St. Petersburg Store Gogol

Wszystkie prace, które United nazwa "Petersburg Tale" zostały napisane przez Nikolai Vasilyevich Gogola w 1830-1840 roku.

Wszystkie historie opowiedziane przez pisarza miało wiele wspólnego. Po pierwsze, miejsce działania jest Petersburg. Po drugie, główny bohater jest zawsze "małą osobą".

St. Petersburg Store Gogol

Po trzecie, każdy bohater jest wyjątkowym charakterem, który wychodzi ze wspólnego tłumu i całkowicie w przeciwieństwie do innych. Czwarty, wszyscy czołowi bohaterowie czekają na jeden koniec - śmierć lub zniknięcie.

Jest to kompilacja filozoficzna. Każdy charakter gogolowy doświadcza tragedii, czasem niezgodnych z życiem. Ale precyzyjnie ujawniając nadzieje, doświadczenia i wykazanie okrutnej rzeczywistości, narrator wnosi wszystko na miejsce.

Pięć historii znalazło swoje miejsce w kolekcji "Petersburg Tale":

■ Newsky Prospekt (1833-1834)

■ Portret (1833-1834)

■ Uwagi szalone (1834)

Więc widziałem Nikolai Vasilyevich Gogola Petersburg. Miasto kontrastuje, szaleństwo, utopijna fikcja i absolutna wyłączność. Jego dzieła są wycieczką nie tylko w arcydzieł literackich - to jest wycieczka po naszej historii.

■ nos (1832-1833)

■ Shinel (1836-1842)

Są to prace, które można uznać za mostek położony przez Gogola, z klasycznej literatury rosyjskiej do rosyjskiego realizmu. W tym przypadku prace klasyki jest dziełem stylistki.

Jak urodził się historia Petersburga

Nikolai Vasilyevich przyszedł do Petersburga, będąc bardzo młodym człowiekiem, który marzy o reorganizacji świata. Tutaj zderzył się z metropolitalną rzeczywistością.

Zamierza stać się prawnikiem i służył na korzyść ludzi. Po trafieniu w oficjalnej środy, młody człowiek zrozumiał, że to nie jest miejsce, w którym ktoś chce służyć jako wysokie pomysły. Nikolai próbował znaleźć się w dziedzinie historyka - również nie trzymała się, chociaż wszystkie jego wykłady miały wielki sukces. Próby nie stały się aktorem.

Ale te Naaitaria dały wielką część życia w dużej części i pomogła zdecydować o prawdziwym powołaniu, chociaż na tej dziedzinie były również rozczarowanie. Charakter oporu metropolitalnego była podstawą przyszłych kreacji dojrzałych gogolu, które pisarz opisany jest bardzo szczegółowy.

Wielu autorów pisał o St. Petersburg w łóżku satyrycznym: Dostoevsky, Sologub, Zoshchenko. Rugali, pochwalił, podziwiany. Ale zapytał o ton, oczywiście Gogol. Ponadto gra językowa słowa używana przez Gogola często nie pozwala na przydzielenie najjaśniejszych miejsc. Musisz oczyścić całe fragmenty, aby cieszyć się sztuką gry słów.

Portret Gogol

Gogol przypomniał sobie, jak napotkał problem nieuczciwej postawy, nierówności, która ma siedzibę w Towarzystwa Wielkiego Miasta. Przypomniał sobie utrudnienie młodzieży, niezależnie rozpoczynając ścieżkę w nieludzkich warunkach. O stałym braku pieniędzy na najbardziej niezbędne rzeczy. Na brzydkim zachowaniu lepszych szeregów, dla których "Mały człowiek" po prostu nie istnieje.

Wszystko to znalazło odzwierciedlenie w rękach Petersburga.

Nevsky Prospect.

W tej pracy pisarz opracowała atmosferę życia św. Petersburga. Cała wspaniała codzienna codzienna codziennie, obawy mężczyzn, a nawet próżność, jako towarzysz tego luksusu.

Pisarz spędził czytelnik na Nevsky i nie zostawił żadnych tajemnic. Narrator ostrzega, że ​​nie musisz natychmiast wierzyć w to piękno i bogactwo, wszystko jest impregnowane oszustem.

Oto chodzący pan w drodze, sprawia, że ​​wrażenie bogatych, a w rzeczywistości "sam składa się z surpetocka". I wszystko wokół. Lepiej spacerując wzdłuż alei, ogólnie, nie słuchając, co mówią, że zatrzymali Pana, nie spojrzeć pod kapeluszem pod kapeluszem, nie zatrzymuj się w oknach. Po prostu nie ulegaj kuszeniu.

Dowód nieuzasadnionej pokusy jest tragedia Piskarez. Biedny artysta, uwiedziony przez olśniewające piękno młodej brunetki, zapłaconej za swoją pasję do jego życia. Artysta nie był w stanie porównać w jego dziewiczej części, który uroczy, do którego owinięta romantyczną miłością i rzeczywistością, w której prowadził go do prostytutki. Najwyższy stopień tragicznej miłości jest pokazane w tej części historii.

Uwodzenie drugiego bohatera - Nahala Pirogova, miała mniej śmiertelne konsekwencje i wyglądało jak komiczny odcinek. Nieprojektowany i gotowy do dostosowania się do wszystkich poruczników, po prostu był fizycznie karany z męża ładną blondynką, do której ciasta flirtowały przez długi czas. Ukończenie lekkiego strachu, pióra szybko mierzone jego karą.

Гоголь Портрет

"Nevsky prospekt" można podzielić na trzy części. W pierwszej części sama prospekt jest opisany i jest opisany jako organizm żywy. Można powiedzieć, że jest to ten sam główny bohater jako animowane znaki. W drugiej części opowiedziano historię niefortunnej miłości artysty Piskarevy, a przygody porucznika Pirogowa są przedstawione w trzecim.

Łączy te trzy części jedno - oszustwo, oszczerstwo, false. Jest to odwrotna strona pięknego życia. Narrator, jakby próbował ukryć się przed tym kłamstwem, mówi: "Próbuję owinąć w płaszczu na perspektywie Nevsky" i podsumowuję: "Wszystko oszustwo, wszystko jest snem, wszystko nie jest tym, czego wydaje się!" Wyraźny kontrast, pełne rozczarowanie. Tak więc Rainbow obraz wspaniałego świeckiego życia jest zastąpiony przez ciemny półtonów, gdzie sam dememon zapala świece.

Portret

Pomimo faktu, że opowieść o śmiertelnym obrazie została ukończona, a publikacja tego eseju odbyła się, Nikolai Vasiewicz postanowił rozwiązać swoją pracę. Nie był łatwy do zrobienia małej edycji i znacząco przerobił tekst i zmienił nazwisko bohatera, Chertkov stał się określany jako wykresy.

Pisarz dotknął tematu prawdziwej sztuki i postawy artysty do art. Postanowił pokazać, że zjawiska świata materialnego można wyjaśnić z punktu widzenia mistycznych przepisów. Złowiony obraz z wizerunkiem Roshchik w azjatyckich ubraniach, jako wizerunek zła, w pełni wpływa na otaczającą rzeczywistość.

Praca składa się z dwóch części, w których autor koncentruje się na obsłudze tej sztuki w pierwszej części. Mówi o biednym artystcie, który może dać najnowsze pieniądze na zdjęcie, które lubisz i wyśmiewał świecki tłum, gotowy do postrzegania modnych monotonnych trendów.

Portret mistycznie pomógł artystę wziąć bogaty, a teraz poważny dylemat staje się przed bohaterem. Z jednej strony chce się rozwijać, a z drugiej strony, zgodzić się na zasady i narysuj monotonne zdjęcia za pieniądze.

Okrutne rozczarowanie czeka na artystę Chartkova, gdy zdecyduje się wznowić swoją "prawdziwą" działalność. Nie działa, szczotki, przyzwyczajeni do fałszywych, już nie tęsknimy. W desperacji malarz wybucha obrazy swojego ucznia i niszczy ich, pogorszył się tym samym jego pozycję. Nie walczy z złem - niszczy dobrze. Wynik plików cookie - artysta poszedł i zmarł.

Portret mistycznie pomógł artystę wziąć bogaty, a teraz poważny dylemat staje się przed bohaterem. Z jednej strony chce się rozwijać, a z drugiej strony, zgodzić się na zasady i narysuj monotonne zdjęcia za pieniądze.

Druga część eseju mówi o kolejnej pokusie. Tutaj Gogol wyjaśnia, na przykładzie jego bohaterów, że jeśli artysta był w kontakcie ze złem, staje się zauważalny, jakby człowiek w białych zanieczyszczonych ubraniach.

Nie ma nic dziwnego, że inwestuje swoje emocje w obraz, przedstawiający ducha ciemności, nawet niedokończona praca przynosi każdy nowy właściciel nieszczęścia. Konieczne jest podejście do sztuki nie z diabelską pasją, ale z boską lokalizacją. Pisarz stwierdza, że ​​proste kopiowanie z natury nie wystarczy. Malarz wkłada na wizerunek duszy, doświadczenia, nastroju i ważne jest, aby te uczucia nosił boski, a nie diabelski odcień.

Dziennik szaleńca

Dając swojego bohatera mówienia o nazwisku Pritishchev, autor natychmiast pokazuje, że idea znalezienia nieznanego pola nie wimuje nad pracą stale. To jest pole - bramka, biznes, ścieżka, los.

Pritishchev mieszka na swoim świecie, w którym występują różne wydarzenia: czytając korespondencję psa, podglądając dziewczynę, którą lubisz. W rezultacie wszyscy otaczający go postrzegają go nieznacznemu urzędnikowi, podczas gdy Pritishchev wie dokładnie, że jest człowiekiem królewskiej krwi.

Na oczach czytelnika znajduje się rozkład danej osoby, gdzie istnieje odliczanie czasu, jego rzeczywistość, a czasami pojawia się pytanie, a co jest bardziej obiektywna. Nie tak, w którym życie bohatera.

Cała historia składa się z rekordów dziennika, które grają w pickschev. Taki gatunek pozwala pisarzowi wyrażać artystyczny realizm i pokazywać rzeczywistość społeczną. Stres kompozytowy rośnie z każdym nowym zapisem głównego bohatera.

Pierwsze rekordy pokazują puste życie "małego człowieka", choć szlachcic, ale całkowicie zubożał. Jego bezwartościowe życie nie jest niezwykłe. Jest niezadowolony bez pracy ani otoczenia.

Ale nagle uczucie jest złamane w jego życiu. Pritishchev zakochuje się i zaczyna marzyć o córce swojego reżysera. O tym razem pojawiają się pierwsze rekordy z inkarnacjami szalonych myśli. Wkrótce Aksente Ivanovich całkowicie odłamuje się od rzeczywistości. Teraz wszystko miesza się w jego zapalonej świadomości i sprawia, że ​​szalone czynności.

Wkrótce choroba Poprishcheva bierze kształt maniakalny. Uważa się za spadek hiszpańskiego tronu. Zanurzenie w świecie własnych złudzeni prowadzi niefortunne iwanowicz w szalonym domu, gdzie nie rozumie, dlaczego jest tak źle wyciągnąć, ale z gotowością i chrześcijańską ciotką bierze wszystkie testy, które spadły na jego udział. Burlesque, Grotesque, Przejście Patosic do niszczenia ironii - wszystkie zebrane Gogol w końcowym monologu Parcishcheva.

Ale nagle uczucie jest złamane w jego życiu. Pritishchev zakochuje się i zaczyna marzyć o córce swojego reżysera. O tym razem pojawiają się pierwsze rekordy z inkarnacjami szalonych myśli. Wkrótce Aksente Ivanovich całkowicie odłamuje się od rzeczywistości. Teraz wszystko miesza się w jego zapalonej świadomości i sprawia, że ​​szalone czynności.

Wszystkie problemy dotknięte przez autora w "Uwagi Szalonego" pozostały istotne do dnia dzisiejszego. Jest to protest przeciwko nieuczciwym mężczyznom, a trudności związane z ubóstwem i brakiem umysłu zdolnego do stworzenia sprawiedliwego społeczeństwa.

Nie można zwracać uwagi na samotność, która przybywa na Aksente Ivanovich. Pomimo faktu, że mieszka w ogromnym mieście, a jego setki ludzi otaczają każdego dnia, w jego czterdzieści dwóch lat jest absolutnie samotny. Trudno jest dowiedzieć się, kto jest winny za to, społeczeństwo, w pustym sposobie odnoszącego się do swoich członków, albo sam "Mały człowiek" nie chce niczego zmieniać w swoim życiu.

Nos

Pomimo faktu, że praca "nosa" została napisana w okresie kreatywności Gogolu, nie znalazła szybkiego rozpoznawania. Magazyn "Moskwa Observer" natychmiast odmówił pisarza w publikacji, dzwoniąc do historii.

Specjalny styl - literatura absurdalności jest charakterystyczną brakiem relacji przyczynowych, absurdalność fabuła i bez znaczenia paradoksalna nie zawsze jest rozumiana od pierwszego. Skład występuje miejsca, które pozostają niezrozumiały nawet z głębokim badaniem, ale przyjemność zapewnia zabawną, oryginalną historię.

Uważa się, że fabuła autora znalazła się w popularnym francuskim żart. Ale praca wykonana nad "nosem" nie była prosta. Praca była wielokrotnie rządzona przez samą klasyczną i cenową, ostatnia została zmieniona, część satyryczna została rozszerzona.

Od pierwszych linii czytelnik wchodzi do fantastycznej historii. Zniknięcie nosa jest prawdziwą tragedią dla głównego bohatera, który uważa go za brak dużej przeszkody w promocji. Wygląd, a nie wewnętrzne cechy stawia przede wszystkim Kovovalev. A egoistyczny nos autonomicznie spacery oddzielnie od jego mistrza, a nawet chce uciec od niego w miarę możliwości - za granicą.

Absurdem sytuacji jest nie tylko, że nos uciekł od swojego mistrza, ale także w odniesieniu do incydentu. Major Kovalev "Mały człowiek", który stawia priorytety. Bycie w swojej randze, wie dokładnie, którego może trzymać się arogancko, a gdzie bez ekscedesów z umiarkowaną skromnością. Jest to widoczne zgodnie z scenami z kabiną, barierą i szanowanymi urzędnikami.

Spotkanie z własną częścią ciała, który okazał się wyższy na trzech szeregach, w pełni go zniechęca. Nos jest lepszy od właściciela - tutaj jest nierówność społeczna w kontekście jednej osobowości. Jak być w socjalnym idyllu, jeśli twoje własne części to robią?

Opisując absurdalną sytuację Kovaleva, Gogol podniósł kilka problemów społeczeństwa: hipokryzji, królów, fałsz, niemoralność. Nos nie chce komunikować się z tymi, którzy są poniżej rangi, odmawia połączenia się ze swoim mistrzem.

Spotkanie z własną częścią ciała, który okazał się wyższy na trzech szeregach, w pełni go zniechęca. Nos jest lepszy od właściciela - tutaj jest nierówność społeczna w kontekście jednej osobowości. Jak być w socjalnym idyllu, jeśli twoje własne części to robią?

Wielu współczesnych Nikolai Vasilyevich dowiedział się w historii swoich towarzyszy, menedżerów, a nawet sami. Próżne życzy chronić społeczeństwo i nie opuścił miejsc dla hojności, szlachty, moralnej majestatu.

Skończyło się jednak, że jest to dziwny incydent dla głównego samopoczucia bohatera - nos powrócił do niego tak niespodziewanie, jak zniknął.

Shinel.

Idea "Sineli" powstał od pisarza z powrotem w 1834 roku, a żart był impulsem. Rower, zaprojektowany do rozwdywania, zmuszony do myślenia klasyki, a po kilku latach opierał się nowy manuskrypt.

Temat "małego człowieka" podniesiony w "Sineli", uważa, że ​​kwestie społeczne i moralne. Pisarz krytykuje zarówno autorstwa człowieka, jak i społeczeństwa, "robienia" tej osoby. Kidness interesu "małego człowieka" jest dostosowany do limitu. Ale nawet to jest pozytywny aspekt. Bohater ze względu na jego cel jest gotowy odmówić korzyści życiowych. Samoodprawa, powściągliwość, pokora sprawiają, że jest trudniej w duchu.

To arcydzieło zdemontowane nie jedna generacja upraw literackich. Znakomity Radziecki Linguist Boris Mikhailovich Eikenbaum, analizując "Shinel", zwrócił uwagę na fakt, że początkowo pierwsza część "Shinel" została napisana jako życie świętego. Akakaya oznacza odblokowany, a Akaki Akakievich - musi być rozumiany jako cichy, nieszkodliwy, samozadowolony. Kiedy koledzy są obrażani przez Bashmushkina i mówi: "Zostaw mnie. Dlaczego mnie obrażasz? ", Czytelnik może usłyszeć biblijne:" Jestem twoim bratem ".

W projektach Nikolai Vasiewicza ta postać miała nazwisko - Tishkevich. Ale po tym, jak pisarz zdecydował, że to był popiersie i zastąpił nazwę Tishkevich najpierw w Bashmakevich, a potem na butach, a na końcu, polegając na konsonance, "wyszedł" Bashmachkin.

Wybór nazwy nie był również łatwy, który znalazł odzwierciedlenie w samej historii, gdzie autor, jakby pomijanie matki jego charakteru do przodu, dał jej możliwość wyboru jego imienia jego syna. Od faktu, że została zasugerowana - Mokkia, sesja, hostowana, trofila, Dula, Varakhai - nic nie lubi. Wtedy Matka postanowiła dać jego synowi jego ojca. Więc pojawił się akaki akakievich.

Akaki Akakievich mieszka z bliskim życiem. Znalazł swoje powołanie i zajmuje się jego ukochanym biznesem. Przyniósł ten proces do perfekcji. Nic dziwnego, że narrator "daje mu" tę pracę, ponieważ przypadki te były zaangażowane w mnichów z czasów. Ale nie może myśleć. A kiedy pojawi się taka szansa, Bashmachkin bezpośrednio oświadcza, że ​​wspomni o czymś lepszym.

Stwierdziliśmy, że jego płaszcz nie jest już naprawiony, że odmawiając sobie we wszystkim, oszczędza pieniądze nowym. A kiedy nowa rzecz jest szyta, bohater jest natychmiast pozbawiony tego. Jego cierpienie jest porównywalne z cierpieniem królów i panów świata. Dla Bashmachkina jest prawdziwą katastrofą i umiera. Po śmierci jego dusza nie znajduje spokoju.

Добавить комментарий